Dat onze aanvoerder Johan Vroegindeweij na dit seizoen vertrekt bij Bruse Boys, is al even bekend. Wat inmiddels ook duidelijk is geworden, is waar zijn toekomst als voetballer ligt: DOSKO uit Bergen op Zoom. Hoog tijd voor een club-interview met onze rots in de branding. In dit interview kijkt Johan terug op zijn voetballoopbaan bij Bruse Boys.


Hoe het begon
In die dertien seizoenen heeft hij veel mooie momenten gekend met Bruse Boys. Het lijntje met Bruse Boys werd in 2007 gelegd, hij voetbalde toen bij de Jonge Spartaan in Middelharnis. Bij deze club heeft hij slechts vier jaar gevoetbald. “Ik ben op mijn 15e (!!) begonnen bij de Jonge Spartaan, daar heb ik twee jaar in de B’s gevoetbald en één jaar in de A’s. Toen ben ik met nog twee teamgenoten vervroegd over gegaan naar het 1e elftal. Ik heb toen twee jaar in het 1e gespeeld.”

In 2007 maakte hij als 19-jarige de overstap vanuit de Jonge Spartaan (DJS) naar Bruse Boys. Samen met spelers Remco Groen en Elwin Buskop – en trainer Gerjo Prins – allen afkomstig uit Flakkee. Na het eerste seizoen is hij nog één jaar teruggegaan naar DJS, maar in 2009 begon zijn lange avontuur in ‘Bru’. In die periode groeide Johan uit tot vaste waarde, rots in de branding en aanvoerder van Bru 1. Maar had hij, toen hij in 2009 de overstap maakte vanuit DJS, verwacht dat het zo’n lange periode zou worden? En dat je je zo goed thuis zou voelen in Bru?

“Toen ik dat jaar de overstap waagde had ik het al ontzettend naar m’n zin, ik voelde me direct thuis in Bruinisse en dat had mede te maken met het feit dat ik al best wat jongens kende van de middelbare school. Ik had toen nog geen idee hoelang in bij Bru zou blijven maar dat ik het naar m’n zin had was wel duidelijk. De sfeer op trainen, de jongens waarmee je voetbalde, het publiek, het oude complex en de kantine is het begin geweest van een fantastische tijd bij Bruse Boys.”

Als we Johan vragen naar zijn verklaring van het lange huwelijk tussen hem en Bruse Boys, wijst hij op meerdere aspecten:  “Ik denk dat de goede match voortkomt uit de sfeer in de club, de spelers waarmee ik jaren heb gevoetbald en de resultaten die we behaald hebben. Die facetten zijn altijd heel goed geweest.”

Patrona-1e Elftal-02.jpg

Verschil in generaties
Als je terugkijkt naar die eerste jaren bij Bruse Boys, zaten er ook spelers van een oudere generatie in het team. Zijn er bepaalde spelers die jou hebben gevormd als voetballer?  

“Toen ik net bij bru kwam stonden Peter Willemse en Emiel Dorst centraal achterin en Marco Ketting als verdedigende middenvelder. Als die wat tegen je zeiden, nam je dat gewoon aan. Daar heb ik op ieder vlak veel van geleerd. Vooral de coaching, maar ook de mentaliteit van hun was erg bepalend voor mijn ontwikkeling. Ik denk dat veel jongens van mijn generatie toentertijd heel veel van hen hebben geleerd.

Zelf probeer ik de jongere jongens ook zoveel mogelijk te leren, om het zichzelf makkelijker te maken en beter te worden. Vooral coaching is daarbij belangrijk, veel jonge spelers moeten daar aan werken.”

‘Vroeger was alles beter’ zeggen ze dan. Als we Johan vragen naar de het verschil in mentaliteit tussen 2008 met 2021 geeft hij aan dat de acceptatie tegenwoordig misschien wat minder is. Qua beleving en spelopvatting is er ook wel wat veranderd volgens hem: “Tegenwoordig gaat men eerst van de voetballende kwaliteiten uit en daarna de werklust, ik denk dat dat in 2008 omgedraaid was”.

Blijvende herinneringen
Na meer dan 300 wedstrijden, 21 competitiegoals en drie promoties heeft Johan mooie successen gekend. Zoals de PZC op 1 april treffend kopte: “Het paars-witte boek van Johan Vroegindeweij gaat na 13 seizoenen dicht”. Welke wedstrijd zal je altijd bij blijven en waarom?

“GRC uit in het seizoen 2015/2016. Het was een wedstrijd waar alles in zat. Veel strijd, passie, we kwamen voor, we stonden aan het eind van de wedstrijd achter, het werd een verlenging maar helaas verloren we deze wedstrijd. Ondanks dat, is deze wedstrijd me wel bijgebleven omdat we die wedstrijd er alles aan hebben gedaan om het voor elkaar te krijgen om in de 1e klasse te blijven. Het was een seizoen waarin we veel punten haalden maar net niet genoeg om de nacompetitie te ontlopen. In het seizoen zelf hebben we toen denk ik wel een paar steken laten vallen want we hadden toen echt een groep om een aantal jaren 1e klasse te kunnen voetballen.” Een samenvatting van de wedstrijd is nog steeds te zien: https://www.omroepzeeland.nl/nieuws/91077/Bruse-Boys-degradeert-na-thriller-tegen-GRC-14-video

Johan vertelt dat Bru in zijn periode op sportief vlak waarschijnlijk de beste groep had in de periode van Wim (Nieuwland) en Marco (Groeneveld). Qua sfeer zat het toen ook heel goed in elkaar. “Maar eigenlijk is de gehele periode mooi geweest, vanaf het moment dat ik kwam was het een fantastische periode, met Gerjo (Prins) en Ronald (van Oeveren) als trainers van een stel broekjes en trainers als Wim en Marco van een groep jongens met veel kwaliteiten.”

bruseboys_2015.jpg

 

 En zijn grootste baalmoment? Dat was de schorsing die hij kreeg na de nacompetitiewedstrijd tegen sv Capelle (red. 2013). Bru speelde de week daarna de finale van de nacompetitie uit bij Zaamslag en Johan was, evenals o.a. Olaf waarmee hij jarenlang het gouden centrale duo vormde, geschorst. Bru verloor uit met 2-0 en kon dit thuis niet meer rechtzetten en liep promotie naar de 1e klasse mis. “Als we toen die schorsingen niet hadden gehad dan hadden we Zaamslag verslagen, daar ben in van overtuigd.”

Je werd als speler van Bruse Boys ook meermaals geselecteerd voor het Schouwse en Zeeuws Elftal. Wat blijft je hier van bij? “Ja daar heb ik ook wel leuke en minder leuke wedstrijden mee gespeeld. Met het Schouwse wonnen we een keer van FC Dordrecht, dat was sportief gezien de mooiste wedstrijd met het Schouwse. Het jaar erop verloren we met 0-8. Toen werd er bij Dordt van de kant geroepen dat we die wedstrijd niet zo moesten zeiken en dat het wel lekker was dat we dik verloren. Ik riep toen nog een keer naar de trainer van Dordt dat hij vorig jaar zo’n grote bek had moeten hebben toen hij met 2-1 te kijk stond.”

Met het Zeeuwse heeft Johan tegen ploegen als Oostende, Willem II en AZ gespeeld. “Qua team was het Zeeuwse Elftal het beste team waar ik in gespeeld heb, ik denk zelf dat het 1e/2e divisie waardig was. De wedstrijd op Bru tegen AZ vond ik het leukst. Ik speelde centraal achterin de 2e helft en we speelden een prima wedstrijd. Boadu (AZ) stond in de spits en die heb ik aardig in bedwang kunnen houden.”

 

johan_zeeuwse-az.jpg

 

Buiten de lijnen
Niet alleen in het veld, maar ook buiten het veld wist Johan ‘m ‘goed te raken’. Wat staat je nog bij van de Bruse ‘trainingskampen’? “Dat was altijd fantastisch, iedere avond op stap en het één nog gekker dan het ander. Het trainingskamp in een huis vlakbij Arnhem was dat volgens mij blijft met het meest bij. Een avond waarbij de bitterballen aan de ramen en muren zaten en dat de halve inboedel van het huis in de open haard was opgestookt zonder dat iemand dat door had.”

De uiterst fanatieke eigenschap van Johan etaleerde hij niet alleen binnen het veld - hij kon aardig op het randje spelen -, maar ook erbuiten. Zo staat het de supporters misschien nog bij dat hij in één van de nacompetitiewedstrijden gewisseld moest worden van de scheidsrechter omdat hij een hoofdwond had. Nee-schuddend en met veel heisa verliet hij het veld om zijn team vervolgens vanaf de dug-out schreeuwde bij te staan. Of de keer dat hij het niet eens was met de scheidsrechter in een beladen wedstrijd aan de ‘Boomdijk’. Na afloop kwam Johan even ‘verhaal halen’ in de kleedkamer van de scheids. Een jeugdzonde? Charme van het voetbal? Uiteindelijk is het allemaal netjes opgelost en kwam het voort uit fanatisme.

Johan was één van de eerste ‘Butendiekers’ van Bruse Boys in de 21e eeuw. Daarna hebben meer spelers van buitenaf de weg naar Bruse Boys gevonden. Over de ‘inburgering’ is Johan heel duidelijk: “Dat ging eigenlijk vanzelf, dat kwam ook omdat ik al wat mensen kende maar degene die ik niet kende hebben me altijd met open armen ontvangen. Zolang je je best doet en sociaal bent is er bij Bru altijd plek. Er zal niemand binnen de club zijn die je niet accepteert.”

Afscheid en toekomst
Je was jarenlang aanvoerder van Bruse Boys. Wat wil je je huidige medespelers nog meegeven voor de komende seizoenen? “Zorg dat je altijd je stinkende best hebt gedaan op zaterdag dan kan je jezelf niets verwijten als je verloren hebt. Er staat een hele mooie vereniging met een prachtig complex waar je gebruik van kunt maken.”

 

johan2021.jpeg

 

Volgend jaar ga je spelen voor zondag eersteklasser DOSKO in Bergen op Zoom. Wat zijn je verdere aspiraties op voetbalgebied, behoort een carrière als trainer tot de mogelijkheden? “Klopt, een niveau hogerop. Daar kijk ik wel naar uit. Nee trainer worden zal ik niet, daar heb ik geen geduld voor denk ik. Straks als Gijs (zijn zoontje, 1 jaar) wat groter is en hij wil voetballen dan zal ik heus wel aan de lijn staan of zijn team trainen geven of coachen maar een seniorenploeg trainen is aan mij niet besteed.”

Wat zou je nog willen zeggen tegen alle Bru supporters die je de afgelopen jaren hebben aangemoedigd? “Bruse Boys is een hele mooie en warme vereniging en dat is te danken aan de supporters. In al die jaren hebben ze altijd achter ons gestaan en we hebben samen hele mooie momenten meegemaakt en hoop dat jullie dat in de toekomst ook nog gaan meemaken. Ik heb 13 prachtige jaren gehad en daar wil ik iedereen bij Bruse Boys voor bedanken, ik had het zeker niet willen missen.”

Als club staan we begin volgend seizoen stil bij een passend afscheid van Johan. Voor nu willen we hem langs deze weg bedanken voor alle jaren voetbalplezier en hem veel succeswensen bij DOSKO. We hopen je op zaterdag nog vaak te zien langs de lijn bij Bru!

Laat een reactie achter op dit bericht.